Wda uznawana jest za jedną z najpiękniejszych i najatrakcyjniejszych polskich rzek. Nic w tym dziwnego, bo jako rzeka nizinna (tak przynajmniej jest definiowana) łączy w sobie cechy rzek dużych, płynących z należnym im majestatem i dynamicznych, nieprzewidywalnych górskich potoków, a najciekawsze jest to, że nurt Wdy różni się bardzo na poszczególnych odcinkach. W górnym biegu Wda jest wyjątkowo kapryśna, tego odcinka raczej się nie spływa, bo i wymaga to dużych umiejętności, w biegu środkowym kajakarstwo można uprawiać całymi rodzinami. W dolnym biegu Wdy rzeka znowu wraca do korzeni (czyli dynamizmu właściwego potokom), ale jest też znacznie bardziej przyjazna i nadaje się do spływów nawet w wykonaniu początkujących kajakarzy. Wybierając się na spływ Wdą możemy zapomnieć o cywilizacji. Jednym słowem to doskonałe oderwanie się od problemów dnia codziennego. W dorzeczu Wdy nie spotyka się bardzo uczęszczanych szlaków komunikacyjnych, okoliczne miejscowości też nie wpływają destrukcyjnie na jej nurt. Ciekawe jest to, że mimo swojej odrębności i braku cywilizacyjnych \"oddziaływań\" szlak Wdy jest bardzo dobrze zagospodarowany. Bazy noclegowe i turystyczne nie przeszkadzają dzikiej przyrodzie. Dorzecze Wdy jest więc jednym z najbardziej naturalnych i nie skażonych cywilizacją ekosystemów.