Z definicji encyklopedycznej: Wda to typowa nizinna rzeka. Ale czy rzeczywiście taka typowa? Niekoniecznie, bo to rzeka pełna niespodzianek. Dla tych niespodzianek cenią ją kajakarze. Dla krajobrazu i w gruncie rzeczy łatwego do przebycia nurtu cenią ją rozliczni turyści. Jaka naprawdę jest Wda? Nieco zaskakująca, bo wypływając z jeziora - wpada do Wisły. Początek bierze na terenie równinnym a dokładnie na Równinie Charzykowskiej położonej niemal dwieście metrów nad poziomem morza. Następnie rzeka płynie w kierunku Borów Tucholskich i Kaszub. Na tym terenie przepięknie, wielokrotnie meandruje tworząc rozliczne zakola. Rozlewa się też po polach i łąkach tworząc rozlewiska. Tu i ówdzie nurt Wdy kryje się w głębi dolin a na jej brzegach tworzą się dosyć strome rozlewiska. Spadek Wdy jest stosunkowo niewielki (ujście znajduje się na poziomie 23 metrów nad poziomem morza, a rzeka pokonuje dystans niemal dwustu kilometrów). Wda jest też bardzo czystą rzeką. Jej dorzecze leży z dala od dużych szlaków komunikacyjnych, na ogromnym terenie są też rezerwaty i parki krajobrazowe - jednym słowem dzięki walorom swoim i okolicznych ekosystemów Wda jest w pewnym sensie objęta ochroną.